สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่

ดำรงชีวิตของพวกเราตั้งแต่เริ่มเข้าศึกษา ก็ราวกับเป็นการที่พวกเราฝึกฝนการใช้ชีวิตในสังคมไปในตัวตั้งแม้กระนั้นเด็กซึ่งพวกเราก็มิได้นึกถึงหัวข้อนี้เลยว่าการเรียนนั้นมีคุณประโยชน์กับตัวเราเองหลายด้านมากมาย

ไม่ใช่แค่เรียนไปวันๆเพื่อรับไปจบ พวกเราได้บทเรียนอะไรหลายๆอย่างในสังคมที่เรียกว่า สถานศึกษา แม้กระนั้นจำต้องบอกตามจริงว่าพวกเราในวัยเด็กทุกคนเกียจคร้านที่จะไปสถานศึกษาเพียงแต่ด้วยเหตุว่าจะต้องตื่นรุ่งเช้า รวมทั้ง จำต้องไปรับทราบเรื่องราวที่ไม่ได้อยากต้องการทราบ หรือบางครั้งอาจจะกลัวอาจารย์ตีเมื่อมิได้ทำการบ้านจากที่อาจารย์สั่ง ผมคิดว่านั้นเป็น เสน่ห์ของการศึกษาเลยก็ว่าได้
สำหรับในการใช่ชีวิตในรั้วสถานศึกษาตั้งแต่วัยเด็กพวกเรามักมิได้พิจารณาถึงผลการที่พวกเราจำเป็นต้องมาสถานที่เรียน จนถึงเมื่อพวกเราจบการศึกษาและก็เริ่มดำเนินการวันนั้นล่ะ พวกเราจะระลึกถึงวันขณะที่พวกเราอยู่ในสถานที่เรียนขึ้นมาโดยทันที มากล่าวถึงคุณประโยชน์ต่างๆที่ได้รับจากสถานศึกษา
พวกเราได้อะไรจากการที่พวกเราไปสถานที่เรียนบ้าง
สิ่งแรกเลยเป็นได้ทำความเข้าใจวิชา การใช้ภาษาต่างๆซึ่งก่อนที่จะพวกเราจะเข้ามาเรียนนั้นพวกเราเพียงแค่ทราบคำศัพท์การพูดเพียงแต่ติดต่อทั้วไปแค่นั้นแต่ว่าพวกเรามิได้รู้ดีถึงความสุขที่โดยความเป็นจริงของมันเลย แต่ว่าการที่พวกเราได้เข้าไปเรียนพวกเราก็จะได้ทราบถึงความหมายของคำกล่าวแต่ละคำ ทั้งที่ยังไม่ตายคุณประโยชน์แล้วก็คำกล่าวสั้นๆวึ่งคำกล่าวนั้น สามารถรังควานคนได้ นอกเหนือจากการรู้เรื่องรู้ราวหายของภาษาแล้ว ยังได้ฝึกฝนการเขียนหนังสือ เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับในการดำเนินชีวิตในอนาคตมากมาย นอกจากพวกเรายังจำต้องศึกษาวิชาต่างๆเว้นเสียแต่เรื่องภาษา ดังเช่นการ เรียนศิลป์ ต่างๆรวมทั้ง การบริหารร่างกาย การใช้งานเครื่องมือติดต่ออย่างคอมพิวเตอร์ สิ่งกลุ่มนี้สามารถเอาไปใช้ชีวิต ใช้ประโยชน์ได้เป็นอย่างมากในอนาคต แม้กระนั้นขณะนั้นพวกเราอาจจะไม่ได้ตั้งใจอย่างเป็นจริงเป็นจังแน่ๆ แม้กระนั้นสิ่งที่พวกเราคนจำนวนไม่น้อยลืมไปอีกหนึ่งสิ่งก็คือ การได้ฝึกฝนดำรงชีวิตในสังคมภายนอกที่ไม่ใช่บ้านของพวกเรา ในขณะนั้นพวกเราก็แค่เรียนไป ปฏิบัติภารกิจสิ่งที่จะต้องทำไป แต่ว่าประสบการณ์ที่พวกเราได้จากการใช้ชีวิตในสถานศึกษานั้น พวกเราได้ดูดซับมาเรื่อยจนกระทั่งเติบโตรวมทั้งคิดได้
การเล่าเรียนเป็นสิ่งที่จำเป็นที่สุดของผู้คน การได้ดำรงชีวิตในโณงเรียนมันมิได้ห่วยอย่างที่ตอนเป็นเด็กคิดเลย เพียงพอพวกเราโตขึ้นพวกเราจะทราบได้เลยว่าชีวิตตอนวัยเด็กเป็นช่วงชีวิตที่เป็นสุขที่สุด เชื่อเลยว่าเมื่อถึงวัยทำงานแล้วทุกคนมักคิดสนุกสนานๆขึ้นมาอย่างแน่แท้ว่า “ข้าต้องการกลับไปเป็นเด็กอีกทีจัง” เพราะเหตุว่าผมเองก็แอบคิดอย่างนั้นแบบเดียวกันมันสนุกสนานแบบไม่ต้องคิดอะไรมาก แม้กระนั้นขณะนี้พวกเราก็จำเป็นต้องปฏิบัติหน้าที่ของพวกเราเพื่อดำรงชีวิตถัดไป จะต้องขอบพระคุณสถานที่เรียนทุกหย่อมหญ้าที่พวกเราเรียนที่ได้ให้อะไรหลายๆเหมือนกับพวกเรา ผมก็เลยกลับคิดถึงเพลงๆนึงที่เคยรับรู้ตอนเรียน มันมีประโยคที่ว่า สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่ ซึ่งในขณะนี้ผมก็โตขึ้นมาในวัยทำงานแล้วพอกลับมานึกถึงในตอนนั้นก็กลีบมีความคิดว่า สถานที่เรียนของพวกเราน่าอยู่จริงๆขอรับ

Author: Dawn Mason